Musahipzade Celal Kimdir Edebi Kişiliği

bir kavuk devrildi kitap özeti, aynaroz kadısı kitap özeti, fermanlı deli hazretleri özeti,

musahipzade celal kimdir, musahipzade celal edebi kişiliği, musahipzade celal eserleri, musahipzade celal tiyatroları

MUSAHİPZADE CELÂL (1870 – 1959)

Musahipzade Celâl, Millî Edebiyat dönemi tiyatro yazarıdır. Teknik bakımından zayıf, fakat gözlem, tarihî ayrıntı ve yergi bakımlarından başarılı komediler yazmıştır. Eserlerinin konularını Osmanlı İmparatorluğu’ndan, kendi deyimiyle “tarihin gölgesi altında hayal-meyal seçilen halk hayatından” almıştır.

ESERLERİ

Tiyatro: Bir Kavuk Devrildi, Aynaroz Kadısı, Köprülüler, Fermanlı Deli Hazretleri.

FECR-İ ATİ TOPLULUĞU (1909-1911)

Fecr-i Ati topluluğu, II. Meşrutiyet'in ilan edildiği tarihlerde, kimi Servet-i Fünun sanatçılarının desteği ile bir araya gelip bir bildiri yayımlayan genç edebiyatçıların
oluşturduğu bir edebiyat grubudur.

Gençlerden oluşan bu grup daha kuruluş halinde iken dağılmıştır. Bu edebî topluluğun üyelerinden bir kısmı Millî Edebiyat bir kısmı da Cumhuriyet döneminin önde gelen edebiyatçıları olmuşlardır. 

Fecr-i Ati topluluğuna göre "Sanat, şahsî ve muhteremdir."(Sanat, kişisel ve değerlidir.).

Bu topluluk, halkı sanat konusunda bilinçlendirmek için birtakım etkinlik düzenlemiştir.

Topluluğun üyeleri Servet-i Fünun edebiyatçılarını eleştirseler de kendilerini de onlardan farklı hale getiremediler. Topluma yönelmek istemelerine rağmen kişisel konularda eserler verdiler.

MİLLİ EDEBİYAT NEDİR? MİLLİ EDEBİYAT AKIMININ GENEL ÖZELLİKLERİ NELERDİR?

Milli Edebiyat Akımının Özellikleri:
        Edebiyat ve sanat düşünceyi yaymak için bir araç olarak görülmüştür.

        “Toplum için sanat” anlayışı hakimdir.

       Edebiyatta halkın sorunlarının dile getirilmesine ağırlık verilmiştir.

        Milli kaynakların (destan, masal, tarih vs.) değerlendirilmesine önem verilmiştir.

       Dili sadeleştirme çabası içine girilmiş, sadeleştirme hareketi detaylı bir şekilde programlanmış ve büyük ölçüde gerçekleşmiştir.

         Hece ölçüsü ve dörtlük nazım birimi esas alınmıştır.

         Roman, öykü ve düşünce yazılarına önem verilmiş halkın okuma alışkanlığı kazanması için çaba harcanmıştır.

      Edebi türlerde konu, İstanbul ile sınırlı kalmamış; İstanbul dışına, Anadolu’ya, köylere, kasabalara ve öteki Türk yurtlarına doğru genişletilmiştir.

         Genel olarak realist bir bakış açısı vardır.

·       Başlangıçta tepki gören bu akım zamanla genişlemiştir. Aruz ölçüsünü bırakan bazı sanatçılar bu grup içine girmişlerdir. Bazıları ise topluluğa katılmasalar da dil, konu ve halka yöneliş bakımlarından topluluk üyeleri ile aynı doğrultuda yer almışlardır.